Help, mijn kind heeft ADHD. Wat nu?

Regelmatig spreek ik ouders die te horen hebben gekregen dat hun kind wellicht ADD of ADHD heeft. Een grote schrik tot gevolg. En angst. Vooral angst voor het onbekende.  Wat nu? De eerste reactie van ouders is vaak ontkenning. Zo van mijn kind heeft geen ADHD. Hij is wel een beetje wild, luistert niet, springt alle kanten op, etc. ADHD wordt nog steeds geassocieerd met iets negatiefs. Alleen dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Door mijn ADHd heb ik juist  sommige  eigenschappen tot een masterniveau ontwikkelt. Tegenwoordig is men op zoek naar tienen en niet naar zesjes….. Zesjes zijn er genoeg, maar tienen….. 

 Luisteren

In grote lijnen is een kind met ADHD net zo normaal als elk ander kind. Alleen luister je anders. Beter gezegd, je hoort wel wat de ander zegt, het komt alleen niet aan. En ik kan het weten. 36  jaar lang heb ik niet geweten dat ik ADHD had. Ik deed mijn uiterste best om te luisteren, maar ik begreep niet wat men mij nou probeerde te vertellen. Het leek soms wel dat mijn omgeving Spaans sprak, terwijl mijn taal Engels was. Heel frustrerend allemaal.

 Kinderen helpen

Hoe kan ik als mens met ADHD die kinderen helpen? Door de omgeving (ouders, leerkrachten, huisartsen, coaches, etc) te leren door middel van trainingen en workshops hoe een kind of (jong)volwassene met ADHD de wereld ziet. Wat wel en wat niet tot hun doordringt.  Welke taal gesproken moet worden. En daarbij zet ik mezelf in.  En dat inzicht en begrip dat de omgeving krijgt, zorgt ervoor dat het kind met ADHD zich beter begrepen voelt. En daardoor beter in zijn vel komt te zitten. En dat is mijn drijfveer.

 Begrepen voelen

Het is heel belangrijk voor kinderen met ADHD dat de omgeving begrijpt wat dat ADHD nu eigenlijk is en wat het doet met een kind. Vandaar dat het zo belangrijk is om de omgeving te betrekken. Als de omgeving leert en ervaart wat ADHD nu eigenlijk is, wat wel en wat niet werkt. En wat de impact voor het kind is. En daar zet ik mezelf bij in. Als professional trainer & coach. Vandaar dat het ook zo goed is, dat men zo vroeg mogelijk kinderen helpt om te gaan met hun ADD & ADHD. Ik heb niet voor niets me 36 jaar lang onbegrepen gevoeld. En dat lot wens ik niemand toe.

Vond u dit een interessant artikel? laat een bericht achter of abonneer u op mijn RSS-feed!

Comments

Reageren?

Een reactie plaatsen

(verplicht)

(verplicht)